| Deutsches Wörterbuch / German Dictionary 3.902.590.175 Besucher. |
intransitiv |
0,02 sec. |
|
|
ịn·tran·si·tiv Adj. ịn·tran·si·tiv sprachwiss.: (↔ transitiv) so, dass ein Verb kein Akkusativobjekt benötigt Das Verb "wachsen" ist ein intransitives Verb. ịn•tran•si•tiv [-tiːf] Adj; Ling; ohne Akkusativobjekt ↔ transitiv <ein Verb (= ein Verb, das kein Akkusativobjekt haben kann); ein Verb intransitiv verwenden> Übersetzungen intransitiv intransitif, intransitive intransitiv intransitief, onovergankelijk intransitiv geçişsiz intransitiv intransitivní, nepřechodný intransitiv αμετάβατοσ intransitiv netransitiva intransitiv intransitivo intransitiv intransitivo intransitiv 自動詞 intransitiv in-, transire, transitivus intransitiv nieprzechodni intransitiv intransitivo intransitiv intranzitívny intransitiv intransitiv
Zu iGoogle hinzufügen Kostenloser Content für Websites und Blogs - Webmaster-Tools |
|
| Kostenlose Hilfsmittel: |
Für Surfer:
Browser Erweiterung |
Wort des Tages |
Hilfe
Für Webmaster: Kostenloser Inhalt | Vernetzung | Nachschlagefeld | Doppelklicken zum Nachschlagen |
|---|